Nesta ocasión Xornal Galicia saca das profundidades o desengano, miseria humana e a maldade do CLAN dos Truños que desexa-anhela pertencer á realeza para "mitigar" as súas frustracións.

Información
Noticia destacada | 11 Noviembre 2021 | 1034 Votos | Correo electrónico | Imprimir

lafalsarealezademariapita humor pachi

Nun dos seus cabais contos fantásticos, Adolfo Bioy Casares deléitanos co breve “A pasaxeira de primeira clase”, no que apunta con ironía a esencia da relación entre nobres e plebeyos. Refírese neste conto a unha viaxe en barco, un mítico paquebote de comezos do século XX, no que un dos pasaxeiros de primeira comenta con graza o seu tráxico vínculo cos de segunda. Isto non é nada novo nos ambientes da " corrución política en Galicia", onde o ouro non cobre a miseria nin a flata de estima persoal, ninguén pode comprar nin pagar o ENCANTO que é innato ao bo saber, a ética e a pulcritude, nada que ver con quen non se afastou do "arado" nin do suco da brutalidade ou da cobiza de pensar que a elegancia con diñeiro e poder cómprase, o que acredita que mal interpretaron a visión de "home rico home pobre", o PSOE esta de loito, o seu raizame e historial tirado ás cloacas por este clan...sigue..+ .

 Varapalo de la Comisión de Ética del PSdeG a Lage Tuñas..+

Para ilustrar o asunto, di Adolfo Bioy Casares con vehemente convicción a refinada protagonista: “Eu viaxo en primeira clase, pero recoñezo sen discusión que hoxe todas as vantaxes favorecen ao pasaxeiro de segunda”. Demóstrao con exemplos, e logo conclúe con singular franqueza: “a nosa clase perdeu todas as vantaxes, incluso a do snobismo (que a semellanza do ouro, conserva o seu valor)”.

lafalsarealezademariapita humor pachi2Para ninguén é secreto excepto para o CLAN LAGE TURÑAS, xa que todos os vestixios da orde aristocrática que nos precederon quedaron recluídos no recuncho das cousas pasadas, caducas, incluído o amentado snobismo e o zurrón por que " aínda que a mona se vista de seda en mona queda ", e das cales mesmo hai que desdecirse, como o esixe a berros a opresiva corrección política.

Os truños, namentres, consomen suposta nobreza con desvergoña, despreocupadas, mentres os vellos valores decaen, dando paso rotundo a un mundo novo, inesperado, no que a tradición e a experiencia enmudecen, mustias, corrómpense, dedícanse ao saqueo e a desverguenza sen dereito ás vellas glorias do PSDEG a replicar.

Desde a remota antigüidade, e a crúa Idade Media, a relación entre aristócratas e plebeyos foi tensa e procelosa. É certo que os nobres gozaron de vantaxes e privilexios que case nunca conseguiron os seus opoñentes, e tamén é verdade que, soberbios, moitas veces, ou mesmo crueis e insensatos, alardearon diso; pero, desde Espartaco, Robin Hood ou Guillermo Tell, as cousas foron cambiando con moitos desmáns e malgastes que pagar por vellos desaforamentos.

O privilexio do odio quedoulles aos plebeyos, sen dúbida, Lage Tuñas demóstrao minuto a minuto, vengativo, rencoroso, ameazador, e esa inquina, trasládase á súa contorna a través dos tempos, indignandose con razón contra alguén, ou algo calando que é contra a súa opresor…

Lage Tuñas crello, crese que é desas inexistentes clases emerxentes con ou sen coleta con forza inusitada, desprazando aos vellos socialistas, Francisco Vázquez, Losada, poñendo ao descuberto a herdanza da verguenza de selo.

O que esta claro a estas alturas que para "Finito de outes" a fascinación coa nobreza non desapareceu entre as xigantescas, esixentes e abafadoras clases pobres, desprezadas, anuladas as súas peticións do Risga, as súas merecidas comidas na Cociña Económica, en Cáritas o en calquer rincón, xa que poderían minguar os seus 4.000 euros das dietas, e o encanto de espiar nos hábitos e contradicións dos herdeiros de reinos e ducados para asistir con Escotet ou Amancio Ortega co seu CHAQUET e ZURRÖN cuxa flata de asesor de imaxe lévalle a ser a burla do frontón.

Lage Tuñas na súa desesperada ambición, pretende ser rei, cos seus príncipes e princesas, marqueses ou condes, tirando dos seus pedestais aos novos ricos nada que ver coa realeza que confundiu xunto a Baltar, estando convencido que esta de sorte de magnífica vinganza, que estaría fraguada desde tempos atrás do 2010, ás que xa apuntou que se lle tiran da manta non se curta e canta, signándolas co descrédito, a corrupción ou a abulia.

Nada pode facer a súa Doncela Dores Rodríguez Amoroso, co secreto da grandeza indiscutible de Diana de Gales, tras a súa sufrida historia de muller incomprendida, atrapada na redes dunha realeza británica fría e presuntamente deshumanizada, o de Amoroso e Ines Rey cantando son "a Virxe das Procesións" non vai máis aló dos circulos de María Pita, por que o que ignora a plebe é que toda realeza e toda nobreza teñen intereses e regras estritas que estan escritas na alma que non teñen os Truños de María Pita.

O escenario da futura Coruña non será algo moi distinto do que xa hoxe se estila nos locais de Comar ou CODERE, case abafador polo seu significado, con novos ambiciosos da realeza ebrios revoltos entre a xente, falsas princesas que ocultan con frenesí a súa orixe, e sicarios do CLAN que ofrezan os seus servizos para servir de tiket para introducilos en círculos que xamais lles pertencerán por que simplemente, non saben camiñar, simplemente poñer á moda do zurrón ata a seguinte do medallón.

Xornal Galicia proponlle ao CLAN LAGE TRUÑAS:

Queres traballar para a Familia Real británica? A raíña Isabel está a contratar!. A oferta de traballo foi publicada na web oficial da Casa Real inglesa

Queres traballar cos Duques de Cambridge e o príncipe Harry?

Os Duques de Cambridge e o príncipe Harry publican unha oferta de traballo en LinkedIn

Búscase criada de confianza, interesados contactar coa raíña Isabel... ( o curriculum do Clan Lage Truñas podería valer se non investigan a súa autenticidade ).

O prazo da solicitude á posto vacante prolongarase ata o 1 de xaneiro de 2021. O elixido obterá vantaxes incribles, como aloxamento gratis, o que significa que poderá hospedarse no Palacio de Buckingham ou preto doutra propiedade real. O paquete integral de beneficios comprende 33 días de vacacións (incluídos os días festivos), un plan de pensións de contribución do 15 por cento do empregador, provisión de todas as comidas e formación e desenvolvemento do traballador, así como unha variedade de instalacións recreativas, iso si, de 4.000 euros en dietas e centos de contratos e adjudicacioens baixo amenzas a dedo tururuuuuu.

A descrición do emprego indica tamén que o novo Demi Chef de Partie (Lage Tuñas coa cara tapada ou anteface ) preparará recepcións e ceas de Estado, así como os xantares do persoal, e que cando sexa necesario viaxará a outra residencia real, sempre disposto a “calquera desafío que se presente no seu camiño” como xa o fixo cn Baltar.

O salario inicial é 20.604,52 libras ao ano (ao redor dos 20.604,52 euros) e espérase que o candidato traballe “a tempo completo, 5 días de 7, de luns a domingo”.

Caso de querer prepararse pode comprar o libro que pronto será lanzado en todas as plataformas e cuxa tradución fai referencia a “atopar a liberdade”, ten como protagonistas á duquesa de Sussex e o seu esposo, o príncipe Harry.

A narración de Scobie e Durand mostra como é que Meghan tratou de encaixar na familia real antes de que ela e o seu marido desen un paso atrás nos roles superiores. Un dos detalles máis destacados é que foi Harry a forza impulsora da decisión, sendo esta consecuencia de meses de frustración e fricción cos membros da realeza e o persoal.

Segundo os autores, Meghan e Harry trataron de entender por que é que os intereses establecidos dentro do palacio pertencían a uns poucos, sendo que eran tan populares. “Aínda que ambos respectan a xerarquía da institución, foi difícil cando quixeron concentrarse nun proxecto e díxoselles que un membro da familia de maior rango, xa sexa o Príncipe Guillermo ou o Príncipe Carlos, tiña unha iniciativa ou xira anunciada nel ao mesmo tempo, así que terían que esperar “.

Con bágoas nos ollos, Lage Truñas díxolle a un amigo próximo que “dera todo por pertencer á caste real, pero calquera intento foi en balde” por que ata a súa chegada a Coruña non tiña nin para sacarlle as bostas de merda ás botas puntiagudas de pel de boi de Vos Peares recomendadas por Feijóo.

Lage Truñas é incapaz de comprender que a súa realeza non pode ir caluga máis aló da de Sancho Bandullo, personaxe da novela O enxeñoso fidalgo don Quixote da Mancha, escrita por Miguel de Cervantes Saavedra. Parella cómica no cume da traxicomedia,​ cun don Quixote entregado á procura da súa Dulcinea (encarnación de «a Beleza e a Virtude»), e un Sancho seducido pola promesa do seu cargo de gobernador da Insua, que a pluma de Cervantes converterá en representación cómica do Poder e de «a encarnación da Xustiza na realidade –ese tecido de intereses, egoísmo, covardía» tan de moda este ano no Palaciod e María Pita onde todo funionario reza a diario por non cruzarse con Lage Truñas cuxas discordias coa súa Ines Rey ultímalas trapalladas electorais d elas primarias déronlles un respiro e ganss de promocionarse ao rango de realezas, moitos se preguntan, realezas de que....?

E como non podía ser doutra maneira Baltar sedúcelle co parágrafo de Cervantes:

No proceso de construción do personaxe de Sancho ( Lage Truñas), Cervantes (Baltar) usou o cebo da ambición humana, inherente a toda gran empresa; a promesa do goberno da insua Barataria (A Coruña), como “terra prometida”, seducirá a Sancho á hora de aceptar o traballo como escudeiro ( de toda a trama do PPdeG). Pero a realización dese soño non se fará promesa firme ata o capítulo 32 da segunda parte da novela, cando o Duque dille a Sancho: «Mándovos o goberno dunha [insua] que teño de nones, de non pequena calidade» (II, XXXII); e aínda haberá que esperar ao capítulo 45 para que Sancho tome por fin posesión física da empresa.

A empresa esta camiño de darlle como regalo un lugar en Soto do real, só é cuestión de tempo e para a súa paz dedicámoslle este verso atopado na rede:

[Letra de "RapSinCorte VII"]

[Verso 1]
Nací en la otra punta del espacio
Ahora encadenado en el barrio como un presidiario
La cárcel es mental, los barrotes son mis labios
Buscando a libertad en el anticuario

Soy milenario como la nave de Han
DNC clan, sin plan consiguiendo pan
Les lleno la barriga pa' que no quieran pensar
Les digo que soy pobre pa' que ellos no quieran más

Soy un líder natural
Me salen solos esos planes retorcidos para apoderarme de todo
Tengo mono y no el de Marco
Me dicen que sueno hardcore yo no sé que polla es hardcore
Yo flipo pescando sargos

Me están hablando de algo que no me interesa
Escupen pensamientos y los esquivo con destreza
No me salpica ni una gota de esa clicka
DNC primo, agua bendita

[Estribillo]
Hola humano, estás hablando con reptilianos
Hola humano estás hablando con el reptiliano
Hola humano, estás hablando con reptilianos
Hola humano estás hablando con el

[Verso 2]
Me persigue el gobierno, agentes de negro
Tengo a illuminatis pujando por mi cerebro
Me dicen: "Pedro, vente con nosotros"
Vale mucho eso que tienes metí'o' en el coco

Me he perdido en laberintos mentales
Haciendo exploraciones cerebrales en ocasiones puntuales
Supe regresar y to' lo que aprendí me vale
Tengo experiencia adquirida y no un cartel de "For Sale"

A esos chavales les regalo todo lo que tengo
Luego viene de vuelta, así me mantengo
Esos Masones van a hacerme el jefe de su templo
Tengo talento, sólo es cuestión de tiempo

Matar a cientos sólo por aburrimiento porque me importa un pimiento vuestra condición humana
Debajo de mi piel hay escamas, mis actos se guían por mi mente reptiliana

[Estribillo]
Hola humano, estás hablando con reptilianos

social youtube xornalgalicia   feed-image