El Presidente de Pladesemapesga solicita la adhesión de los ciudadanos que quieran compartir el escrito de denuncia contra la gestión de la pandemia del Coronavirus por la Xunta de Galicia.  ver más...+ Documentos descagables; 

Descargar este archivo (adhesionaladenuncia-coronavirus-gestionpublica-xunadegalicia.pdf)presentacion adhesiones denuncia-coronavirus.pdf  Descargar este archivo (denuncia-contra-Feijoo-TSXG.pdf)denuncia-contra-Feijoo-TSXG.pdf  Descargar este archivo (escrito de adhesiones a la denuncia..pdf)escrito de adhesiones a la denuncia..pdf  Descargar este archivo (anexo-5-denuncia-feijoo-coronavirus-anexo5.pdf) anexo-5-denuncia-feijoo-coronavirus-anexo5.pdf    DENUNCIA Nº 2 MASCARAS y 3 DONATIVOS Descargar este archivo (denuncia la Fiscalía Anticorrupción y el Crimen Organizado Gestores Coronavirus Xunta de Galicia.pdf)denuncia la Fiscalía Anticorrupción y el Crimen Organizado Gestores Coronavirus Xunta de Galicia.pdf -  último decreto judicial...+

Información
Galicia

CRISE DO MODELO DE ATENCIÓN PRIMARIA: ENTRE A IRRACIONALIDADE, O DÉFICIT DE CALIDADE E A OBSOLESCENCIA.

Información
02 Julio 2019 604 votos
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

A Atención Primaria (AP), construída no Estado español desde a década dos oitenta, foi, ata o momento, un elemento clave do estado de benestar e unha peza fundamental do Sistema Nacional de Saúde (SNS). As decións políticas adoptadas no seu momento e a forte implicación dos profesionais levaron a este nivel asistencial a un elevado nivel de calidade, altamente valorado pola poboación. Na última década, coa excusa da crise, o partido gobernante aplicou severas políticas de recortes e fixo modificacións organizativas que danaron gravemente a Sanidade Pública e, sobre todo, á AP que agora esta sumida nunha profunda crise de racionalidade, calidade e de accesibilidade; as folgas de médicos e de traballadores dos centros de saúde e dos PACs e a xeneralización das protestas de boa parte dos colectivos profesionais así o reflicten.

Os Centros de Saúde poden converterse en grandes consultorios médicos masificados e desbordados.

 

As consultas medraron un 9% entre 2010 e 2018, (pasando de 3,87 vistas por habitante ao ano a 4,16), pero, en moitos casos, non ofrecen unha resposta satisfactoria por falta de tempo e medios. Existen problemas de calidade e capacidade resolutiva pola escaseza de tempo (menos de 5 minutos por paciente de media), pola ausencia e a deterioración do equipamento, a limitacións de acceso a probas diagnósticas e as trabas ás derivacións e á realización de e interconsultas cos especialistas hospitalarios.

A poboación usuaria que considera que a calidade da atención é peor medrou un 46,8%, pasando do 6,59% ao 12,40% entre o ano 2010 e o 2018.

Hai unha excesiva medicalización e unha distribución irracional do traballo, xa que gran parte da actividade concéntrase nas consultas medicas (Medicina Familiar e Pediatría), polo que unha importante proporción da demanda asistencial clasifícase como enfermidade o que implica probas diagnósticas ou tratamentos farmacolóxicos.

O número de receitas aumenta de forma imparable chegando a 20,2 receitas por habitante e ano; moitas prescripcións teñen unha escasa racionalidade. Os medicamentos máis receitados non se correspondan co perfil epidemiolóxico e presentan ademáis o risco de efectos secundarios; tal é o caso do omeprazol (7,4%), as estatinas (6,3%) e os ansiolíticos (5,6%).

O persoal medico está frustrado e crispado pola presión asistencial, a falta de tempo e de recursos e por unha demanda que recae de maneira inadecuada no colectivo medico (2 de cada 5 demandas , o que xera unha situación de impotencia e saturación. Inflúe o sometemento da AP aos servizos hospitalarios (cando debería ser o eixo do sistema) e o escaso atractivo da especialidade para moitos dos novos profesionais que non optaron a outra especialidade MIR; cando comezan a súa actividade profesional vense sometidos a unhas condicións de gran precariedade. Todo esto xerou un clima de frustración, malestar, crispación e burnout xeneralizado neste colectivo.

O nivel de AP está sometido aos hospitais. Suprimíronse as Xerencias de AP que foron absorbidas polas hospitalarias, o que supuxo unha enorme perda de recursos, autonomía e capacidade de xestión (dadas as diferenzas de poder entre ambos niveis). Como consecuencia a AP pasou a ser a porteira dos hospitais (destinada a seleccionar pacientes e patoloxías) e a realizar actividades subalternas nos programas decididos polos xefes de servizo hospitalario sen a súa participación.

Hai descoordinación co resto de recursos das áreas sanitarias. A coordinación entre ambos niveis é case inapreciable (a pesar da existencia dunha Xerencia Única e de recursos tecnolóxicos como a historia clínica electrónica; tampouco existen instrumentos técnicos nin modelos organizativos ou funcionais que conecten a AP cos recursos de atención á dependencia, servizos sociais ou as administracións locais, a pesar do incremento do envellecemento, a cronicidade ou a pobreza provocados pola crise.

Os Centros de Saúde non funcionan como equipos multidisciplinarios, non están relacionados cos recursos sociais das súas contornas nin hai participación da poboación:

• O abandono do modelo comunitario imposibilita a promoción, a prevención, a rehabilitación e o traballo comunitario que, en teoría, definen a este nivel asistencial.  

• A ausencia de cohesión e a indeterminación de funcións e responsabilidades de cada grupo profesional xera conflitos, dificulta o traballo en equipo, imposibilita a atención integral e favoreceu o rexurdimento do corporativismo e os enfrontamentos entre as diferentes categorías profesionais.

Os recortes e a falta de planificación deixaron aos centros de AP sen o persoal necesario para desenvolver as súas funcións

• Os recortes orzamentarios e de persoal afectaron esencialmente á AP: O presuposto en Atención Primaria en 2019 foi do 12,5% do gasto sanitario total e supón 190 millóns menos que en 2009; mentres o hospitalario aumentou en 435 millóns de euros.

• Faltan entre 203 e 305 prazas de medicina familiar e entre 43 e 76 de pediatría. Esta problema vaise agudizar de maneira dramática no próximos cinco anos nos que se xubilará o 50% do persoal medico, mentres que a ausencia de planificación reduciu as prazas de Medicina Familiar nas convocatorias MIR para formar médicos/as de familia.

• A situación da enfermería é aínda máis preocupante, dado o aumento da demanda de coidados asociada ao envellecemento da poboación e ao crecemento das enfermidades crónicas e as discapacidades. Estímase que habería que crear entre 424 e 767 novas prazas (a taxa de persoal de enfermería por mil habitantes é de 5,3 en España fronte a 8,3 na Unión Europea). Unicamente o 7,9% da atención de enfermería se realiza nos domicilios dos pacientes.

• O mesmo ocorre co resto de categorías profesionais: Habería que crear 89 prazas de persoal administrativo ( PSX), 22 de matronas, 81 de fisioterapeutas, 23 de odontoloxía, 45 higienistas, 51 de traballadores/as sociais e 68 de auxiliares de enfermería. O persoal administrativo é esencial para garantir o acceso, a información e a orientación dunha demanda desbordada pola medicalización e o consumismo sanitario.

• Tampouco se incorporaron aos Equipos persoal doutras especialidades esenciais previstas para atender unha parte importante das necesidades da poboación como psicoloxía clínica e logopedia, ou para facilitar un uso racional da medicación como a farmacia clínica.

A pesar da importancia dos riscos ambientais, as condicións económicas e laborais, e os estilos de vida, a AP apenas realiza actividades de promoción, prevención, información ou educación sanitaria.

• Só no 12,3% das consultas nos Centros de Saúde o paciente recibe información e consellos sobre alimentación e hábitos de vida saudables (tabaco, exercicio, consumo de alcol, etc.), mentres que no 55% das mesmas isto non se fai nunca.

• O papel da AP nos programas de saúde ou de screening poboacionais (que están a substituír a actividade de detección precoz de casos propias do nivel primario, moito máis racionais e menos iatroxénicas), é escaso, irrelevante e relegado a realizar actuacións burocrático-mecánicas.

• O 68% da mortalidade en Galicia prodúcese por enfermidades crónicas moitas delas derivadas da obesidade, o tabaquismo ou a ausencia de exercicio físico.

• Ocupamos o segundo posto na clasificación de obesidade cun 25% da poboación afectada. Este problema, que se asocia a importantes problemas de saúde (diabetes, hipertensión, problemas articulares, trastornos respiratorios, diminución da esperanza de vida..), precisa de actividades e programas baseados en información, educación, promoción do exercicio físico, etc., lideradas polos servizos de AP en colaboración con centros educativos, organizacións sociais e servizos municipais, dacordo ao modelo comunitario.

• Somos a Comunidade Autónoma co maior índice de sedentarismo (o 86% non fai exercicio nunca ou só de maneira ocasional. Estas persoas son máis propensas á obesidade, as enfermidades crónicas, á depresión ou ao consumo de medicamentos.

• O 19% da poboación segue fumando como consecuencia de que a percepción do risco descendeu pola relaxación das medidas preventivas. O tabaco é unha das principais causas de mortes prematuras.

• As enfermidades de transmisión sexual experimentaron tamén un importante crecemento: A gonorrea aumentou un 26% no ano 1917 respecto do 2000. A incidencia de novos casos desta enfermidade elevouse a 248; medrou tamén a sífilis, a clamidia, a tricomona e o VIH, sendo a poboación nova a máis afectada. Entre as principais cusas están a falta de información e educación sanitaria nas familias, os centros escolares, e Centros de Atención Primaria onde médicos, enfermería, hixienistas psicólogos e traballadores sociais deberían ter un papel fundamental nos Centros de Saúde.

O desgaste do actual modelo de AP e o risco da súa degradación no futuro reflíctese en:

1.- A fuxida das clases medias con máis recursos económicos ao aseguramento privado:

• O 20% da poboación ten contratado un seguro privado, sendo a maior parte de tipo ambulatorio (o 36% dos seguros son atendidos por medicina familiar. Este aseguramento está a experimentar un importante crecemento, do 3,4% en 2016, 4,24 en 2017 e 5,6% en 2018. O gasto de seguros ambulatorios en España é o mais elevado da UE.

• Entre os principais motivos que alegan quen contrata estes seguros están a despersonalización, a burocratización, a rixidez e a calidade da atención ofrecida nos Centros de Saúde. Na maior parte esta fuxida é protagonizada polos grupos de poboación con maior nivel educativo, adquisitivo e con influencia política (xornalistas, xuíces, parlamentarios, empresarios, etc.).

2.- A sobreutilización das urxencias pola poboación con menor nivel económico e cultural.

O crecemento da utilización dos servizos é imparable; en 2001 supuxeron o 19,9% das consultas, en 2011 o 27,1 e no 2017 o 30,15. Esta utilización asóciase con maior risco para os pacientes polo descoñecemento da historia persoal, familiar e clínica, a perda de continuidade da atención e un aumento da medicación (especialmente antibióticos).

Esta situación está relacionada coa masificación das consultas (máis de 35 pacientes ao día), as demoras no acceso á atención (unicamente o 40% dos pacientes son atendidos no momento da demanda cunha media de 3,6 días para o resto, que en moitos centros supera amplamente a semana). O 42,3% das persoas que acudiron a urxencias fíxoo por non coincidir co horario do médico/a de familia.

Se non hai un cambio a Atención Primaria Pública está condenada a volver a ser unha pobre atención para os máis pobres.

COMUNICADO XORNAL GALICIA; Mar Sánchez Sierra esta utilizando el " modus operandi en Gestión Reputacional..+ " de la Operación Púnica a través  de contratos publicitarios del coronavirus usando intermediarios. ver comunicado completo..haciendo clic aquí.+

Puedes seguir este artículo en; @cayetanaAT @FeijooGalicia @_MartaGonzalez_ #secretariademedios @pp @ppdeg #ppdegalicia @xunta #xunta #retegal #amtega #eleccionesxunta @IdiazAyuso @idiazayuso2019 #retegal #amtega #bng #psdeg #enmarea #ciudadanos #feijoogalicia #galiciafeijoo @TurismoGalicia @Turgalicia @TurismoGalicia1) @turismoriasbaixas @PresumeDGalicia

@ppdegalicia #turismogalicia #costadamorte #xunta #xuntadegalicia #pp #ppdeg #ppdegalicia #riasbaixas #riasaltas #costadamorte #islascies #ascatedrais #ribeirasacra #ribeirasacra #vigo #lavozdegalicia #lacozdegalicia #mermeleros #cloacasperiodismo #TEM_RistoMejide #RistoMejide #TEM #FeijóoConVox #GaliciaSuma #EspañaSuma #EvoMorales #Bolibia #galiciafeijoo #feijoogalicia #turismogalicia #FeijóoConVox.

@AIDADEHAYDEE33 #LeyDeMemoriaHistorica #MemoriaHistórica #MemoriaVerdadJusticia #VerdadJusticiaReparacion #EspañaVaciada
@clorenper @garxetdelilla @Cristin38362377 @JoseGarciazx @Luis_iure @lachochona1 @Adho12598420 @asdena95 @etsh_uah @UAHes #DerechosHumanos #TrataSeresHumanos @rafamarcvxii @TSXGalicia @Ruth_9372 @GuisanteHuertas @MONICA78321384 @FarreroAna @AVTDC3 @newstwtt @magnoliafergon @BigDataJurist #ComparteTuCaso @CasosReales_net #PremiosEconomistJurist #GLOBALEconomistJurist @informativoj @AgM0811 @JFerandezG @generoenaccion

#Fiscalia @fiscal_es #FiscalíaSuperior @juecesAPM @AFiscales @RFAI_AIAMP @IgnaciodeLucas3 @TSXGalicia @MinSeg #FiscalGeneral #FiscalSuperiorCyL @cejmjusticia #FiscalíaGalicia #FiscalGalicia #FiscaliaSantiago

Otros articulos relacionados.....