Información
Noticia destacada de Galicia

Gardas civís expulsados por demócratas, asignatura pendente de 40 anos de constitución

Información
Galicia 09 Enero 2019 323 votos
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

JoséManuelSánchezFornetPor José Manuel Sánchez Fornet.-  O 17 decembro de 1976, dous días despois do referendo para a reforma política que abría a porta ao cambio do réxime, un grupo de policías armados, gardas civís e membros do Corpo Xeral de Policía manifestáronse en Madrid. Demandaban ter dereito a sanidade na seguridade social porque na militar eran maltratados eles e as súas familias; os mandos e os seus familiares tiñan preferencia sempre en calquera acto médico aínda que non pedisen cita. Esta manifestación é un máis dos moitos capítulos sen aclarar da transición.

 Algúns dos que estiveron na reunión previa á manifestación, celebrada na Casa de Campo de Madrid, non saben quen eran persoas que sen ser policías asistiron á mesma (Como sabían onde e que día se celebraba?) e trataron de facer coincidir a manifestación co referendo do día 15, o que leva a pensar que con independencia da razón que asistía aos manifestantes nas súas demandas, o malestar existente foi aproveitado por quen querían descarrilar os avances políticos provocando incidentes dentro das forzas de seguridade.

 Nos primeiros meses de 1977, cos ecos de devandita manifestación e moitos policías e gardas civís expedientados, traslados de persoal ou encerrados en prisións e calabozos, outros policías e gardas civís demócratas empezan a suscitarse facer uso das ferramentas dunha sociedade democrática. O primeiro é o policía nacional José López, en Sevilla, que convenceu a outros catro policías (José Osorno, Guillermo Gómez, Carlos Jiménez e Manuel Tapada) para crear a célula clandestina dun sindicato, e eles cinco levantaron a acta fundacional do primeiro sindicato policial clandestino o 28 de febreiro de 1978. Viñeron anos de clandestinidad, expedientes, sancións, ameazas de expulsión ata a legalización, en novembro de 1984. José López foi tamén elixido secretario xeral no primeiro congreso nacional, xaneiro de 1985, e tras múltiples enfrontamentos co ministro Barrionuevo e mandos policiais, en xuño de 1986 el e toda a xunta directiva nacional foron desprovistos da exención do servizo para a actividade sindical, incorporados aos seus servizos en distintos persoais de España, expedientados e ameazados con actuacións penais polo seu apoio ao clandestino sindicato da Garda Civil. Nin manifestacións, nin denuncias de prácticas corruptas, nin denuncias de actividades policiais á marxe da lei, nin folga de fame moveron a Interior a disolver na práctica a dirección nacional dun sindicato, e si o fixo cando o sindicato policial emitiu unha nota e fixeron público o seu apoio e implicación na defensa do movemento sindical na Garda Civil.

 En 1985, sete anos logo de aprobada a Constitución, o garda civil Manuel Rosa suscitou constituír unha asociación profesional e recibiu como resposta a súa detención e encarceramento, seguido doutros compañeiros da Garda Civil que o secundaban.

 Durante os anos seguintes continuaron as actividades clandestinas e fóronse producindo detencións, arrestos e sancións para impedir a súa implantación. Corcuera e Roldán decidiron acabar con eles a calquera prezo, legal ou ilegalmente e produciuse a "Operación Columna", que consistiu en intervencións telefónicas sen autorización, seguimientos, infiltrar a gardas para provocar delitos e promover a detención dos dirixentes do movemento clandestino, desembocando en numerosas detencións entre 1990 e 1992.

 Decenas deles foron encarcelados, sometidos a xuízo militar por sedición (que non prosperaron), expedientados ou xubilados por disminución das facultades psicofísicas, e catro foron expulsados mediante expedientes gubernativos por promover o que desde facía anos a Constitución permitía, como era crear asociacións profesionais.

 Unha sentenza do Tribunal Constitucional avaló o dereito dos gardas civís a constituír asociacións profesionais, pero os expulsados Manuel Rosa, José Morata, José Piñeiro e Manuel Linde (xa falecido) nunca conseguiron que se revisasen os seus expedientes e recoñecésese a inxustiza cometida con eles. Non se renderon e seguen reclamando xustiza.

 En 1994 José Morata presentou os estatutos de Coproper (Coordinadora Prol-prexudicados pola xestión de Luís Roldán), que tras discrepancias e vicisitudes, contando co apoio de Margarita Carballos, entón secretaria de Estado de Interior e hoxe ministra de Defensa, foi aprobado.

 O papel de Margarita Carballos foi fundamental porque outros cargos políticos e os mandos da Garda Civil opoñíanse a legalizar ningunha asociación. Coproper foi a estratexia alternativa que da man de José Morata e outros compañeiros gardas civís, en especial Florencio Garrido, secretario xeral os últimos anos de existencia, levounos ata o nacemento da hoxe asociación maioritaria. Paralelamente, desde Asturias iniciouse un trámite xurídico, con diñeiro do sindicato fundado por José López en 1978 (un millón de euros da época) que deveu en legalización. Esta organización, denominada 6-J , fusionouse con Coproper.

 Manuel Rosa continuou a súa loita sen doblegarse e José Piñeiro inscribiu no rexistro o SUGC, siglas históricas do movemento clandestino aínda que as primeiras creadas por Manuel Rosa foron UDGC (Unión Democrática de Gardas Civís).

 Respecto da demanda de reingreso dos gardas represaliados existe o precedente no Exército dos membros da Unión Militar Democrática (UMD).

 No ano 2010 o Goberno recoñeceulles o seu valentía por defender a chegada da democracia e permitiulles reingresar a quen o solicitaron, pasando á situación legal que lles correspondía. Estes militares actuaron contra a legalidad antes de existir a Constitución.

 Os gardas civís actuaron moitos anos logo de aprobada a Constitución. No ano 2010 cando se produciu ese recoñecemento aos militares xa se presentou a primeira PNL (Proposición Non de Lei) no Congreso dos Deputados sobre os gardas civís (Rosa Dez, UPyD, 2009) que non foi atendida polo Goberno socialista. Rosa Dez insistiu un tempo despois na súa proposición non de lei e nuevamente foi apoiada por unanimidad, pese ao cal tampouco esta vez serviu para nada. O pasado ano 2017 foi Miguel Gutiérrez, de Cs, quen suscitou unha PNL sobre o mesmo asunto, resultando votada favorablemente por todos os grupos parlamentarios excepto polo PP (que vota a favor cando está na oposición e en contra cando está no Goberno). Quen votou sempre a favor foi o PSOE, que agora está no Goberno e non ten ningunha razón para non actuar en consecuencia. Non facelo implicaría unha mensaxe de podremia, cínico e despreciable das prácticas políticas en España.

 Os afectados, cansados de esperar e de xestións que sempre resultaron infrutuosas, decidiron crear unha organización dedicada exclusivamente a reivindicar que se corrixa a inxustiza cometida con eles. Policías e gardas civís amigos acompáñanos en GUCIPOL (Colectivo Democrático de Policías e Gardas Civís) que preside José Morata e de cuxa dirección forma parte tamén José Piñeiro. remitiron escritos aos grupos parlamentarios e en datas recentes, aos ministros de Interior e Defensa demandando que se tomen as medidas precisas para restablecer o reingreso ao Corpo da Garda Civil dos expulsados na situación administrativa que corresponda. Nada que non se fixo antes cos militares da UMD.

 As asociacións profesionais representativas e algunha que non o é subscribiron o apoio a esta demanda. Tamén algunhas organizacións sindicais policiais, aínda que isto, visto desde a Garda Civil, podía ser contraproducente polo que a estratexia centrouse no apoio das asociacións profesionais de gardas civís. Todas menos unha, que ten un vocal no Consello da Garda Civil, apoian o reingreso; catorce dos quince membros da parte social do Consello da Garda Civil apoian que se peche este capítulo restablecendo o honor e a xustiza aos catro expulsados, os tres con vida e o falecido. As noticias que chegan da Dirección Xeral da Garda Civil e dos ministerios de Interior e Defensa, por primeira vez en vinte e cinco anos non son de cerrazón absoluta, ao contrario, parece que valoran como xusta a demanda e están estudando a fórmula legal para resolver o asunto. Cando non se quere resolver un problema os gobernos escúdanse na legalidad, pero neste caso é tan sinxelo como ter vontade e adoptar unha decisión política, pois a forma legal, o rango da norma e todo o demais é secundario. A sentenza do Tribunal Constitucional establecendo rotundamente que os membros da Garda Civil dispoñían do dereito de asociación profesional debería ser palanca suficiente para restablecer os seus dereitos a estes quen lles foron roubados. O poder executivo, co apoio ampliamente maioritario do legislativo pode resolver esta situación que non se corresponde con valores de xustiza e legalidad. A Constitución cumpre 40 anos con gardas civís expulsados por querer aplicala na Garda Civil. Borren esa mancha co reingreso inmediato dos demócratas do tricornio.

 Na mañá de hoxe a ministra de Defensa, Margarita Carballos, recibiu en audiencia aos membros da Garda Civil sarxento José Morata Gargallo, cabo Primeiro Manuel Rosa Recorda, e garda civil José Carlos Piñeiro González, que foron expulsados da Garda Civil por promover o dereito de asociación profesional. As súas expulsións producíronse mediante expedientes gubernativos tras rexeitar os tribunais militares as acusacións de sedición.

 Tras un periplo de anos de encierros en prisións, expedientes e sancións, foron definitivamente expulsados eles tres xunto con Manuel Linde Falero, xa falecido. Outros moitos membros da Garda Civil foron dados de baixa por non estar en condicións psicofísicas para o servizo (eran demasiado demócratas) e os menos permaneceron no corpo tras pasar por psiquiátricos, prisións e sometidos a expedientes.

 Os afectados crearon o pasado ano unha asociación denominada Colectivo Democrático de Policías e Gardas Civís, en siglas GUCIPOL, para trasladar aos distintos organismos e institucións a situación na que se atopaban. José Morata é presidente e José Piñeiro secretario desta Organización, na que os acompañan outros dirixentes históricos do movemento asociativo na Garda Civil.

 Unha vez constituídos solicitaron o apoio das asociacións profesionais da Garda Civil, conseguindo o respaldo de todas elas excepto unha (que ten un vocal no Consello da Garda Civil) polo que 14 dos 15 membros da parte social de devandito órgano apoian o seu reingreso. Igualmente remitiron escritos aos grupos parlamentarios e aos ministros de Interior e Defensa, suscitando a incoherencia de manterse eles nesta situación cando fai anos que se resolveu o asunto dos militares da UMD (Unión Militar Democrática), que actuaron antes de aprobada a Constitución e polo tanto contra a legalidad existente, mentres eles fixérono unha vez aprobada a Constitución, ratificada a legalidad dos seus actos por unha sentenza do Tribunal Constitucional.

 A ministra de Defensa manifestoulles o seu recoñecemento pola súa loita en pos da democratización da Garda Civil, e a súa intención de abordar, xunto co ministro de Interior, unha solución á situación en que se atopan que restableza a xustiza, comprometéndose a buscar a norma de rango adecuada e a disposición necesaria para pechar este capítulo pendente.

También en Español; PERIODISTA DIGITAL | TRICORNIOS EN DEMOCRACIA | POLÍTICA

lineaazul 1600

Otros articulos relacionados.....

Celebrarase do 5 ao 29 de abril nos restaurantes, ao igual que...

Con previsión de vientos flojos a moderados que además se harán...

20.03.2019.- As bases que rexen o certame pódense consultar no...

El próximo sábado 27 de Abril de 2019 a las 15.00 horas arrancará...

lineaazul 1600